Actieve vering

Ayrton Senna krijgt een lift van Nigel Mansell op zijn Williams FW14B Renault (1992)

Actieve ophanging is wellicht de meest ingrijpende technologie die de Formule 1 ooit heeft verboden. Het heeft een decennium geduurd F1 Van een compromis tussen een lage rijhoogte en schokdemping naar een auto die, ongeacht de omstandigheden op het circuit, stevig op zijn ideale aerodynamische platform bleef staan. Toen Williams in 1992 de FW14B rond dit concept bouwde, liep de rest van de concurrentie achter, en tegen het einde van 1993 was de FIA hadden besloten dat de technologie te dominant, te duur en te veiligheidsgevoelig was om nog langer te worden toegestaan.

Wat is actieve ophanging in de Formule 1?

Actieve ophanging vervangt conventionele veren en schokdempers door hydraulische of elektrohydraulische actuatoren die door een computer worden aangestuurd. Sensoren rondom de auto meten de rijhoogte, wielbelasting, chassisstand en laterale acceleratie. De besturingseenheid leest deze gegevens honderden keren per seconde en stuurt de actuatoren aan om de auto op de optimale rijhoogte en hellingshoek te houden voor maximale aerodynamische prestaties. In plaats van de auto af te stellen als een compromis voor één ronde op een circuit, stelden ingenieurs streefwaarden vast en de software voldeed daar vervolgens overal aan.

Hoe werkt actieve ophanging?

Het hart van het systeem was een hydraulische actuator bij elk wiel, aangedreven door een hogedrukpomp die door de motor werd aangedreven. Positiesensoren van de wielen en het chassis gaven gegevens door aan de besturingseenheid, die bepaalde hoeveel kracht elke actuator moest uitoefenen. In de krachtige versie, ontwikkeld door Williams, konden de actuatoren de auto omhoog brengen bij het overrijden van stoepranden, omlaag brengen op rechte stukken om de topsnelheid te bereiken en de auto stijver maken tijdens het remmen. In de zwakkere, "reactieve" versie, gebruikt door de vroege Lotus-teams en andere teams, reageerde het systeem simpelweg op wat er gebeurde, zonder te voorspellen of preventief bij te sturen.

Lotus 92: de eerste actieve F1 auto

De eerste serieuze poging tot actieve wielophanging in de Formule 1 was de Lotus 92, die in 1983 deelnam aan de Grands Prix van Brazilië en Long Beach. Lotus koos ervoor om het systeem op zijn chassis met Cosworth-motor te installeren, omdat Renault, destijds hun partner voor turbomotoren, niet bereid was een motor te investeren in een onbewezen concept. Het resultaat was kwetsbaar: hydraulische storingen en haperingen in de computersignalen zorgden voor onvoorspelbaar rijgedrag. Nigel Mansell Ze hadden een uitgesproken hekel aan de auto. Het systeem heeft dat jaar slechts twee races gereden voordat Lotus het concept weer op de werkbank legde.

Williams FW14B: de ultieme actieve speler F1 auto

Bijna tien jaar later leverde Williams de volwassen versie af. De Williams FW14B uit 1992 was gebouwd rond een volledig actief systeem, afgeleid van werk van Automotive Products voor personenauto's, en domineerde het kampioenschap in de handen van Nigel Mansell. Het systeem zorgde ervoor dat de auto in elke bocht en op elk recht stuk de optimale rijhoogte behield, waardoor aerodynamische prestaties werden behaald die de passieve concurrentie niet kon evenaren. Zijn opvolger, de FW15C, won opnieuw in 1993 met Alain ProstIn twee seizoenen schreef Williams in feite het standaardwerk over hoe ver actieve ophanging kan gaan.

Waarom actieve ophanging in 1994 werd verboden.

Het verbod werd tijdens het seizoen van 1993 aangekondigd als onderdeel van een breder pakket beperkingen op rijhulpsystemen, waarbij ook tractiecontrole, launch control en ABS werden afgeschaft. De FIA ​​noemde drie bezwaren:

• Bochtsnelheden: De actieve ophanging zorgde ervoor dat de zijdelingse krachten opliepen tot niveaus waar de bestuursorganisatie zich zorgen over maakte;
• Kosten: De hydraulische componenten, sensorarrays en besturingssoftware waren te complex voor kleinere teams en vergrootten de concurrentiekloof;
• Betrouwbaarheid en controle door de bestuurder: Als het systeem niet goed functioneerde, kon de auto onvoorspelbaar worden, en de FIA ​​wilde de coureur weer centraal stellen.

Het verbod van 1994 maakte een einde aan het tijdperk van actieve ophanging in de Formule 1 op zijn hoogtepunt. De Williams FW16, gebouwd volgens de nieuwe regels voor passieve ophanging, voelde voor de coureurs als een stap terug op alle vlakken, behalve de complexiteit van de computer. Veel van de controverse aan het begin van het seizoen draaide om de vraag of teams nog steeds gebruik maakten van verborgen elektronische hulpmiddelen.

Actieve schorsing vandaag

De Formule 1 heeft actieve ophanging sindsdien buiten de reglementen gehouden. De huidige auto's gebruiken conventionele veren, torsiestangen en hydraulische tussenlagen die legaal zijn omdat ze niet door de coureur worden aangestuurd of voorspellend zijn. Er zijn periodiek discussies opgedoken over de herintroductie van een beperkte vorm van actieve ophanging om auto's met grondeffect te helpen bij het stuiteren, maar tot nu toe is dat niet het geval. 2026 Volgens de regelgeving blijft de technologie verboden. Auto's voor de openbare weg hebben daarentegen veel van de ideeën overgenomen: adaptieve luchtvering en voorspellende dempingssystemen in moderne luxeauto's sluiten direct aan op het werk dat Lotus en Williams begin jaren negentig verrichtten.

Laatste nieuws over actieve ophanging

• 

  April 13 2017

  Brawn: Actieve vering zou het inhalen spannender maken

• 

  April 17 2014

  Rapport: actieve opschorting kan terugkeren naar F1

Veelgestelde vragen over actieve ophanging

Welk team was een pionier op het gebied van actieve ophanging in de Formule 1?

Lotus was een pionier op het gebied van actieve wielophanging met de Lotus 92, die in 1983 deelnam aan de Grands Prix van Brazilië en Long Beach. Het systeem was kwetsbaar en niet populair bij de coureurs, en het duurde nog een decennium voordat Williams het concept wist om te zetten in een race-winnend systeem.

Welke actieve ophanging was het meest succesvol? F1 auto?

De Williams FW14B uit 1992 wordt beschouwd als dé auto met actieve vering. F1 auto. Nigel Mansell won er het coureurskampioenschap mee, en de opvolger, de FW15C, bezorgde Alain Prost in 1993 nog een titel.

Waarom werd actieve schorsing verboden?

De FIA ​​verbood actieve vering voor het seizoen van 1994 vanwege kosten, veiligheid en de ondersteunende functies voor de coureur. Stijgende bochtensnelheden, de groeiende concurrentiekloof tussen rijke en kleine teams, en zorgen over onvoorspelbaar gedrag als het systeem zou haperen, waren de drie belangrijkste redenen voor deze beslissing.

Is actieve wielophanging toegestaan ​​in de moderne Formule 1?

Nee. Actieve ophanging is sinds 1994 verboden en blijft verboden onder de huidige wetgeving. 2026 Regelgeving. Passieve veren, dempers en hydraulische hulpsystemen zijn toegestaan, maar elk door de bestuurder bediend of voorspellend systeem is illegaal.

Wat is het verschil tussen reactieve en volledig actieve ophanging?

Een reactief systeem reageert op veranderingen in de positie van de wielen en het chassis nadat deze zich hebben voorgedaan, terwijl een volledig actief systeem sensorgegevens en modellering gebruikt om de actuatorkrachten preventief in te stellen voordat de verandering plaatsvindt. De Williams FW14B had de volledig actieve versie, terwijl de originele Lotus 92 meer een reactieve configuratie had.

Worden personenauto's tegenwoordig nog voorzien van actieve vering?

Ja. Veel moderne premium auto's maken gebruik van adaptieve of voorspellende veersystemen die hun oorsprong vinden in de Formule 1 van begin jaren negentig. Moderne luchtvering en magnetische rijsystemen passen de demping in realtime aan op basis van de wegomstandigheden, de rijmodus en door camera's gescande gegevens van het wegdek.