Korelacja w tunelu aerodynamicznym

Jak będą wyglądać godziny pracy tunelu aerodynamicznego F1 ten sezon

Wewnątrz tunelu aerodynamicznego w McLaren Technology Center

Korelacja danych w tunelu aerodynamicznym to dyscyplina badawcza mająca na celu upewnienie się, że dane aerodynamiczne Formuły 1 zmierzone w skalowanym modelu tunelu aerodynamicznego faktycznie odpowiadają temu, co pełnowymiarowy samochód robi na torze. Jeśli liczby nie są skorelowane, każda decyzja projektowa podjęta w tunelu staje się podejrzana, a korygowanie utraconej pętli korelacji jest najkosztowniejszym zadaniem inżynieryjnym w nowoczesnej Formule 1.

Jaka jest korelacja w tunelu aerodynamicznym w F1?

Korelacja w tunelu aerodynamicznym to ciągły proces porównywania pomiarów ze skalowanego modelu aerodynamicznego (zazwyczaj w skali 60%) z danymi z rzeczywistego samochodu na torze. Docisk, opór powietrza, zmiany równowagi przy zmianach wysokości zawieszenia oraz reakcja na odchylenie powinny być ze sobą zgodne. Jeśli tak jest, tunel stanowi wiarygodne środowisko projektowe. W przeciwnym razie każda kolejna decyzja projektowa jest zagrożona.

Dlaczego korelacja jest trudna

  • liczby Reynoldsa dla tuneli różnią się od liczb Reynoldsa dla torów;
  • ruchomy pas pod samochodem symuluje ruch drogowy w sposób niedoskonały;
  • opony wyginają się inaczej w zależności od wielkości, co zmienia zachowanie krawędzi podłoża;
  • nie da się idealnie odtworzyć elastyczności podwozia i zawieszenia na torze;
  • Dane CFD i dane z tuneli muszą być ze sobą skorelowane, aby można było uznać je za wiarygodne.

Co się dzieje, gdy korelacja zostaje utracona

Najbardziej znanym współczesnym przykładem jest Mercedes W13 z 2022 roku. Dane z tunelu aerodynamicznego sugerowały, że samochód z zerowym zawieszeniem bocznym będzie działał, ale osiągi na torze temu przeczyły. Poszukiwanie rozwiązania korelacji kosztowało Mercedesa większość tamtego sezonu. Ferrari miało własne problemy z korelacją w przypadku SF-23 w 2023 roku. Kiedy korelacja zawodzi, inżynierowie nie mogą ufać, że modyfikacja testowana w fabryce przyniesie oczekiwany wzrost mocy na torze.

Naprawianie korelacji

Prace korelacyjne zazwyczaj obejmują ponowną kalibrację modelu tunelu, weryfikację zachowania pasa ruchu oraz przeprowadzenie konkretnych testów korelacyjnych z rzeczywistym samochodem, aby sprawdzić, czy znane ustawienia odpowiadają przewidywaniom tunelu. Jeśli sam tunel jest wadliwy, zespoły czasami muszą przebudować sekcje pasa ruchu, mocowania modelu lub sprzęt do regulacji przepływu. Jest to kosztowne, powolne i możliwe tylko między weekendami wyścigowymi, ponieważ czas na torze jest ograniczony przez ograniczenia dotyczące testów aerodynamicznych.

Najnowsze wiadomości z tuneli aerodynamicznych

Często zadawane pytania dotyczące korelacji w tunelu aerodynamicznym

Jaka jest korelacja w tunelu aerodynamicznym w F1?

Proces ten ma na celu potwierdzenie, że skalowane pomiary w tunelu aerodynamicznym odpowiadają rzeczywistemu zachowaniu aerodynamicznemu samochodu na torze. Korelacja jest niezbędna, aby każda decyzja projektowa była wiarygodna.

Jaka jest skala? F1 modele tuneli aerodynamicznych?

60-procentowa skala zgodnie z obowiązującymi przepisami. FIA określa skalę i maksymalną prędkość w tunelu, aby ograniczyć wyścig zbrojeń.

Czym jest ruchomy pas w F1 tunel aerodynamiczny?

Szybki przenośnik taśmowy pod modelem, który symuluje ruchomą nawierzchnię drogi. Jest on niezbędny do dokładnego odwzorowania podłogi i diffuser przepływu.

Która drużyna miała słynne problemy z korelacją?

Mercedes z koncepcją W13 Zero-Sidepod z 2022 r. i Ferrari z SF-23 z 2023 roku. Obaj spędzili miesiące na odbudowie połączenia tunelu z torami.

Dlaczego utrata korelacji może zabierać tak dużo czasu?

Ponieważ każda kolejna decyzja projektowa podejmowana w tunelu staje się niepewna, a korygowanie pętli może być przeprowadzane wyłącznie pomiędzy weekendami wyścigowymi, w ramach ograniczeń FIA dotyczących testów aerodynamicznych.

Ostatnio zaktualizowany: